Munnik Brandadvies

Blog Harrie Munnik: Bouwen met brandstof

Met name door de noodzakelijk CO2-reductie wordt er momenteel steeds vaker gebouwd met brandbare stoffen. Naast de brandbare houtskeletbouw zijn ook isolatiematerialen brandbaar. Met isolatiematerialen zoals gemodificeerd EPS/PIR of PUR kunnen de vereiste isolatiewaarden op een relatief goedkope wijze worden gerealiseerd. Regelmatig komen er nieuwe producten beschikbaar. Zo zijn er lichte renovatievloeren die bestaan uit EPS-vloeren, ingepakt in hout- of gipsbeplating. Of renovatiedaken die op relatief goedkope wijze de isolatiewaarde van daken verhogen. Ook bij aardbevingsbestendig bouwen worden vaak relatief lichte materialen toegepast. We zullen ons moeten afvragen of we met het gebruik van deze materialen – waar het gaat om brandveiligheid – de juiste keuzes maken.

Brandgedrag van nieuwe bouwmethoden

Brandbare materialen – de naam zegt het al – kunnen branden. Wel kan het brandgedrag van materialen worden gewijzigd door de toepassing van vlamvertragers. Een beginnende brand zal zich daardoor niet snel uitbreiden. Is er echter brand in een ruimte waardoor de temperatuur sterk is toegenomen, dan zal alsnog de vuurbelasting worden omgezet in pyrolysegassen en zullen deze brandbare gassen alsnog vlamvatten.

Eisen aan brandvertraging van materialen

Materialen moeten aan wettelijke eisen voldoen, afhankelijk van het gebruik van het gebouw, het type ruimte en/of een ruimte binnen of buiten is. De materialen van een gebouw moeten voldoen aan vastgestelde brandklasses. Hiervoor zijn tests ontwikkeld waarmee onder meer bepaald kan worden of een branduitbreiding over een oppervlakte snel of langzaam verloopt. Uit een van deze tests blijkt dat brandbare isolatie niet wordt aangestoken gedurende 30 seconden, terwijl de isolatie ná deze halve minuut een grote bijdrage levert aan een brand. Met name bij samengestelde producten is dit risico aanmerkelijk. Bijvoorbeeld bij een woningbrand loopt de temperatuur hoog op, waarmee de werking van een vlamvertrager teniet wordt gedaan; het materiaal zal alsnog bijdragen aan een brand. Een andere test is de SBI-cornertest waarbij in een hoek brandbaar materiaal wordt aangestoken. Bij deze test wordt gedurende een langere tijd een te testen materiaal verhit om de bijdrage aan het brandvermogen te meten.

Nieuwe testmethodes nodig

Als isolatiematerialen worden ingepakt tussen sterk isolerende lagen, bijvoorbeeld een traditionele spouwmuur, zal het risico beperkt zijn. Bij thermisch dunne materialen kan de beplating ongunstige gevolgen hebben: de hitte die ontstaat door brand komt in het materiaal, waardoor de branduitbreiding sterk wordt versneld. Deze effecten worden niet meegenomen in de bestaande tests vanuit de NEN-EN 13501. De moderne samengestelde materialen die toegepast mogen worden in gebouwen, geven door de testmethode mogelijk risico’s voor de gebouwen en de personen die in deze gebouwen werken, wonen en recreëren. Maken we met het gebruik van deze materialen nog wel de juiste keuze? Enkele verzekeraars zijn in samenwerking met testinstituten begonnen om nieuwe tests te ontwikkelen die geschikt zijn voor deze nieuwe samengestelde materialen, waarin deze effecten wel worden meegewogen.

Meer weten over dit onderwerp? Neem vrijblijvend contact op met Harrie Munnik via h.munnik@munnikbrandadvies.nl of 0598-39 59 79